Blanco

“Ben je gelukkig?” vroeg een oud collega me laatst. “Ja, ik ben gelukkig.” Ik hoefde er geen seconde over na te denken. Ik ben precies waar ik wil zijn. Het besluit nemen om weg te gaan was het lastigste gedeelte. Daarna ging alles min of meer vanzelf. Een week geleden arriveerde ik in mijn nieuwe thuis en begon ik met mijn nieuwe baan, met mijn collega’s als nieuwe soort van familie. We delen een kamer met z’n zessen, waardoor mijn bed (de bovenste van een stapelbed) het enige plekje is dat ik voor mezelf heb. Met een laken als gordijn/deur kan ik me desgewenst afzonderen van de rest van de wereld. Kleine Annelien deed het vroeger niet veel anders. In mijn hutje heb ik twee plankjes tot mijn beschikking om m’n spullen op te zetten. Dat is zat. Zoveel extra’s heb ik in mijn rugzak niet meegenomen. Sinds vandaag heb ik drie nieuwe hutgenootjes om me gezelschap te houden. Drie ieniemienie (decoratieve) kiwi’s. Niet dat ik ooit de kans krijg om me alleen te voelen, want er is altijd iemand in de buurt om even mee te kletsen. (Zo had ik nu een onderbreking van 10min omdat ik met een Duitser die in Groningen heeft gestudeerd sprak. De wereld is klein hier.) Het werk zelf heb ik nog lang niet onder de knie. De afgelopen week was mijn trainingsweek en ben ik volgepompt met informatie over check-ins, kastellingen, tourboekingen en 300 verschillende in te vullen formulieren. Heel vermoeiend en volgens mij ben ik er nog lang niet klaar voor, maar vanaf morgen ben ik dan officieel werknemer. We zullen zien hoe dat gaat. Mijn vrije tijd heb ik tot nog toe vooral binnen doorgebracht doordat ik nog van alles moest uitzoeken en regelen, moe was en het weer ook niet echt meezat. Daar komt binnenkort vast verandering in. Dan kan ik in een nieuwe plaats, met een nieuwe baan, een nieuwe familie en zelfs een nieuwe naam, nieuwe avonturen gaan beleven. Alles van daarvoor bestaat hier niet. Nieuw hoofdstuk, blanco pagina. Voor nu moet ik het hierbij laten. We hebben zo een personeelsvergadering en daarna, zoals elke vrijdagmiddag, doen we een drankje met het hele team. Duty calls 😉

Liefs Annelien